Niggle'ın Yaprakları
Niggle adında bir ressam, sürekli olarak ağaçları ve bunların yapraklarını resmeden büyük bir tablo yapmaya girişir ve bu tablosunu, belirsiz ama bir o kadar da mecburî bir yolculuğa çıkmadan önce bitirmelidir.
Bu masalı alegorik bir hikaye, yazarın kendi hayatını betimlediği üzeri örtülü bir resim olarak görmemiz için başlangıç noktası kahramanımız Niggle'ın da tıpkı Tolkien gibi sanatçı, bir alt-yaratıcı olmasıdır. O da, hayalindeki ağaçları resmeder, tıpkı yaşlı Tolkien'in hayal ettiği dünyaları anlatması gibi. Niggle yapmaya giriştiği büyük tabloyu ilk olarak çizdiği küçük bir yapraktan başlamıştır. Bu olay tüm Orta-Dünya efsane çemberini başlatan o meşhur cümleyi akla getirir: "Toprağın içindeki bir kovukta bir hobbit yaşardı." Ayrıca Niggle da tıpkı Tolkien gibi diğer yaptığı tüm resimleri büyük tabloyla birleştirip onu daha da geliştirmeye çalışır. Tolkien de, kahramanıyla benzer bir şekilde yapraklar yaratır. Kökünde destanlar ve masallar olan edebiyata yazdıklarıyla yeni yapraklar ekler. Ayrıca öykünün özgün adının "Leaf by Niggle" olması da bir tesadüf değildir. Yazar, ortaya koyduğu eseriyle büyük ağaca yeni bir yaprak (leaf: ing. yaprak, sayfa.) daha eklemiştir.
Yazarın aynı zamanda dindar bir katolik olduğunu göz önünde bulunduracak olursak, kendisini anlattığı bu metnin aynı zamanda yazarın dini inançlarını de içerdiğini rahatlıkla görebiliriz. Kahraman Niggle'ın eninde sonunda çıkması gereken yolculuk ölümdür. Yağmurlu bir günün sonunda komşusu Parish'in isteği üzerine dışarı çıkıp hastalandıktan kısa bir süre sonra kendisini götürmeye geldiklerinde tablosunu bitiremediğini düşünüp üzülür çünkü geri dönüş yoktur. Gittiği yer Öbür Dünyadır. Niggle'ın hastanede beklerken Birinci Ses ve İkinci Ses'in kendisinin geçmişte yaptıkları hakkında konuştuklarını ve bunları iyi-kötü olarak tarttıklarını duyması, şüphesiz Tolkien'in Cennet ya da Cehennem'e gideceğini karara bağlayacak olan Yargıdır. Sonunda, komşusu Parish için yaptığı son iyilik ile ucuz kurtulur.
"Sanırım, artık hafifletilmiş bir davranış vakası söz konusu" dedi İkinci Ses.Burada bahsedilen Kral, Niggle'ın yargısından sonra ikinci yolculuğunda karşılaştığı ve kendisine
Niggle hiç o ses kadar cömert bir ses duymadığını düşündü. Bu ses hafifletilmiş davranışı kulağa zengin bir hediye yükü ve bir Kral'ın ziyafetine bir çağrıymış gibi gelmesini sağlıyordu.
Bir adam gördüler, çobana benziyordu; Dağların içlerine ilerleyen çimenli yokuşlardan aşağı, onlara doğru yürüyordu.diye soran çobanla birlikte düşünüldüğünde İsa'dan başkası değildir. Çünkü Hristiyanlık'ta İsa, hem Kral hem de Çoban olarak betimlenir. Niggle'ın ikinci yolculuğunun sonu Cennet'tir.
"Bir rehber ister misiniz?" diye sordu.
Ayrıca Niggle'ın Yargısından sonra vardığı yer de tıpkı bir Cennet bahçesi gibi güzeldir. Tanrı'nın yarattığı yeşilliğin bir benzerini tuvallerde resmeden Niggle -yani Tolkien- bir alt-yaratıcıdır, ve yaptıklarıyla da Tanrı'yı yüceltmektedir.
Etiketler: fantastik kurgu, jrr tolkien, makale
Eğer bu yazı ilginizi çektiyse edebiy.at eposta bültenine abone olun.




2 Yorum:
az önce fark ettim de bu öyküyü en son 8 sene önce okumuşum. 16 yaşında tolkien'i yeni keşfeden yeni yetme... önce buna şaşırdım sonra da öykünün alegorisine şaşırdım.o zamanlar öykünün ne anlatmaya çalıştığını anlayamamıştım. sanırım sana teşekkür etmeliyim. sağolasın:)
Burada yazdıklarını "alegori" olarak nitelendirdiğimizi görse sanırım biraz sinirlenirdi.
Ayrıca bana değil Tolkien'e teşekkür etmelisin. :)
Yorum yaz
Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]
<< Anasayfa